This blogpost is only available in Dutch.

Daar is hij dan, de blog waar iedereen bang voor was. Nee, ik ben hier niet verliefd geworden en ik ga ook niet trouwen met een Ugandees. Laat dat even duidelijk zijn, voordat je verder leest.

Ik ben hier nu zeven weken. Sterker nog, over drie maanden ga ik alweer naar huis. Ik zal ook maar meteen toegeven dat ik de mensen thuis echt wel mis en dat ik blij ben wanneer ik ze weer kan knuffelen. Het enige probleem is dat ik eigenlijk liever had gehad dat ze allemaal even naar hier waren gekomen in plaats van ik naar Nederland. Ik ben er dus achter gekomen dat Nederland helemaal niet zo’n fijn land is, tenminste voor mij niet. In Uganda ben ik een hele andere versie van mezelf, een leukere, als je het mij vraagt.

Toen ik gisteren avond op de boda zat, kwam er een hele nieuwe gedachte in me op. Wat als ik nou eens zelf een bedrijfje opstart hier? Een eigen bedrijf hebben is altijd al mijn droom geweest en een leven in Uganda is een nieuwe droom. Voordat ik dit verder uit ga leggen, neem ik jullie eerst even mee naar een gesprek van afgelopen week tussen mij en mijn stagebegeleider. Ik was erachter gekomen dat ik het super leuk vond om (beginnende) organisaties te helpen met het vaststellen van bijvoorbeeld kernwaarden, naam en logo. Daarnaast hou ik – natuurlijk – van schrijven. Ik wil daarom ook graag leren hoe ik websiteteksten kan schrijven die aantrekkelijk zijn voor specifieke doelgroepen. In overleg is mijn stageopdracht aangepast en ik ga nu drie organisaties helpen met datgene wat ik het liefste doe. Ik merkte zelf dat er hier in Masaka veel vraag is naar iemand die juist daarmee kan helpen en dat ik echt een verschil kan maken, terwijl er in Nederland al duizenden enthousiaste ‘communicatiespecialisten’ zijn die ook echt wel een leuk tekstje kunnen schrijven. 1 + 1 = 2, dus zo bedacht ik dat het misschien echt wel zou kunnen werken.

Volgend jaar keuzevakken kiezen over strategisch denken, dan een minor doen die me helpt om een eigen bedrijf op te zetten en inschrijven bij de Kamer van Koophandel, tussendoor even carnaval vieren en in mijn vierde jaar afstuderen met mijn eigen bedrijf – in Uganda. Kamer huren, het netwerkje dat ik nu al heb opgebouwd goed gebruiken en that’s it. Klinkt als een plan, toch? Ik ken mezelf een beetje en ik weet dat ik het voor elkaar kan krijgen als ik iets echt heel graag wil. En dat maakt deze hele gedachte ook wel weer een beetje eng, want met een beetje geluk en doorzettingsvermogen zou dit over een tijdje zomaar werkelijkheid kunnen zijn.

Voor als je het nog niet doorhad, ik wil helemaal niet meer naar huis. En dus niet omdat ik de liefde van mijn leven heb gevonden en geen dag meer zonder kan, maar juist omdat ik het leven van mijn leven heb gevonden en geen dag meer zonder kan.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: